ژورنالیزم جدید
ژورنالیزم جدید
درباره وبلاگ


هدف از این وبلاگ ارتقای سطح علمی دانش اموزان بوده وبخاطر رشد ذهنیت ها اماده گردیده است و شما در این وبلاگ به نوشته های چون - اجتماع - فرهنگ - سیاست - دست خواهید یافت.

کارگردان سایت : جاوید (سکوت)
email: j.sukoot@gmail.com
pho numbers : +93798 03 21 20 ....+93787 95 03 95

facebook: jawidsukoot
آخرین مطالب
چهارشنبه دهم اسفند 1390 :: 19:21 ::  نويسنده : جاوید (سکوت)

ژورنالیزم

پوهنځی ژورنالیزم

پوهنځی ژورنالیزم پوهنتون کابل در سال 1340 به شکل یک دیپارتمنت در چوکات پوهنځی زبان و ادبیات وقت تأسیس شد و تا سال 1359 به شکل دیپارتمنت در چوکات آن پوهنځی فعالیت نموده و فارغ التحصیلان خود را به جامعه تقدیم می نمود.در سال 1359 از پوهنځی زبان و ادبیات جدا بازهم به شکل دیپارتمنت در چوکات پوهنځی علوم اجتماعی فعالیت می نمود.در حمل سال 1365 به اساس صواب دید مقامات آن وقت به شکل یک پوهنځی مستقل در چوکات پوهنتون کابل تأسیس وبه فعالیت آغاز نمود.

پوهنځی ژورنالیزم پوهنتون کابل از زمان تأسیس منحیث پوهنځی تا حال بیست ویک دوره فارغ التحصیلان خود را که تعداد شان در حدود 2000 نفر میشود به حیث ژورنالیستان مسلکی به جامعه تقدیم نموده است. این پوهنځی دارای دو دیپارتمنت: مطبوعات و رادیوتلویزیون میباشد . قابل ذکراست که محصلان بعد از شمولیت در این پوهنځی صنف اول و دوم را به شکل عمومی آموزش می بینند و بعداً دو صنف دیگر را به شکل اختصاصی یا در بخش مطبوعات(نشرات چاپی ) یا در بخش رادیو تلویزیون تحصیل می نمایند.ساحات کاری فارغ التحصیلان این پوهنځی رسانه های چاپی، تصویری و سمعی(رادیو) میباشد. پوهنځی ژورنالیزم پوهنتون کابل دارای یک کتابخانه، یک لابراتوار تعلیمی تلویزیون و یک لابراتوار تعلیمی رادیو میباشد.

منبع:  http://ku.edu.af/fa/page/880

چهارشنبه دهم اسفند 1390 :: 19:15 ::  نويسنده : جاوید (سکوت)

به پوهنتون كابل خوش آمديد

 

پوهنتون كابل بزرگترين و قديميترين موسسه تحصيلات عالي در افغانستان ميباشد. اين پوهنتون در طول تاريخ خود از سال 1932 به اين طرف نه تنها زمينۀ تحصيل را براي تعداد عظيمي از افغانها مساعد نموده ، بلكه با جلب نمودن توجه محصلين از كشور هاي منطقه شهرت به سزاي در منطقه كسب نموده است. پوهنتون كابل از يك فرهنگ غني ، قدامت ، برتري اكادميك برخوردار بود كه در اثر چند دهه جنگ و بي ثباتي هاي داخلي در افغانستان ويران گرديد.


هدف ما اين است كه پوهنتون كابل به يك نهاد علمي شناخته شدۀ بين المللي تبديل گردد كه در آن زمينه هاي آموزش و پژوهش هاي علمي مساعد باشد .همچنان اين نهاد علمي در برگيرنده جمعي (گروهي) از افراد ورزيده يي باشد كه در تطبيق و نظارت مسايل علمي همكار و همدست باشد . سپس ميتوان گفت كه پوهنتون كابل مركزي براي افراد خلاق عملي نمودن آن خلاقيت هاي فرد مي باشد.

  ماموريت :

ماموريت ما اين است كه جوانان افغان اعم از ذكور واناث را قادر بسازیم تا  از اندوخته های علمی جهان به مفاد اقتصادی ، فرهنگي و تاريخي افغانستان استفاده كنند تا در زمينۀ كسب دانش جديد با پابنديي به ارزش هاي اسلامي واصول ديموكراتيك كه در قانون اساسي افغانستان وجود دارد، كوشا باشند .

هدف پوهنتون كابل ،انجام دادن اهداف ذيل است: ساختن نسلي از افغانهاي شايسته و آگاه در زمينه ميراث اسلامي و فرهنگي ملت شان .

  • حفظ هويت اجتماع افغان و ارزش هاي معنوي و اجتماعي آن .
  • تاسيس ، گسترش نگهداري برتري در برنامه هاي دوره ليسانس و بالاتر از آن
  • برقراركردن ، انكشاف دادن وعملي كردن تدريس ، تحقيق و پژوهش .
  • ايفاي نقش مفيد در زمينۀ انكشاف علمي، اجتماعي و جوانب اقتصادي جامعه افغا منحيث بخشي از جامعه جهاني .
  • برقرار ساختن و نگهداري ارتباطات نزديك با پوهنتون هاي بين المللي و موسسات در زمينۀ هاي  علمي و تحقيقي .

شناساي تعضي از محدويت هاي كه مانع رسيدن به اهداف تعيين شده ما براي پوهنتون كابل ميگرد ، صورت گرفته است .بعضي از مشكلات جدي كه پوهنتون كابل با آنها روبرو است كمبود زير بناهاي كابل مثل صنف هاي درسي ،لابراتوار هاو كمبود استادان ورزيده ميباشد كه عامل آن جنگ و يراني چندين ساله ميباشد .جهت تحقق دادن به آرمانها واهداف خود ، ما بايد تغييرات در تشكيلات پوهنتون  در ساحات مهم مثل افزايش در تعداد  پوهنځی ها  ودی‍پارتمنت ها و همچنان در طرز مدیریت عمومی ، ساختن يك ستراتيژي اكادميك طويل المدت كه جلو پلان گذاري براي پوهنتون را عهده دار باشد بياوريم . به اساس از تمام دوستان ملي و بين المللي و دانشمندان افغان تقاضابه


منبع: http://ku.edu.af/fa/page/751
چهارشنبه دهم اسفند 1390 :: 19:3 ::  نويسنده : جاوید (سکوت)

د کابل پوهنتون د ژورناليزم پوهنځي لنډه تاريخچه

 

د کابل پوهنتون د ژورناليزم پوهنځيله ١٣٤٠ لمريز کال څخه تر ١٣٥٠ پورې د ژبو او ادبياتو پوهنځي په چوکاټ کې د يوې څانګې په توګه فعاليت کاوه. وروسته بيا د ژبو او ادبياتو له پوهنځي څخه بېل او د ټولنيزو علومو د  پوهنځي په چوکاټ کې په کار پيل وکړ او په ١٣٦٥ لمريز کال د کابل پوهنتون په چوکاټ کې د يوه مستقل پوهنځي په توګه وپيژندل شو. دغه پوهنځى د خپل فعاليت له پيل څخه تر نن پورې ٢٢ دورې فارغ التحصيلات لري او په دغه موده کې يې  له ٢٠٠٠ څخه ډېر مسلکي ژورنالستان ټولنې ته وړاندې کړيدي.

د ژورناليزم پوهنځى د مطبوعاتو او راډيو ټلويزيون په نامه دوې څانګې لري،چې محصلانو ته په لومړي او دوهم ټولګي کې په ګډه يعنې عمومي توګه زده کړه ورکول کيږي او دريم او څلورم ټولګي په اختصاصي توګه د مطبوعاتو او راډيو ټلويزيون په برخه کې زده کړه ورکول کېږي.

يو کتابتون او دوه تعليمي لابراتوارونه د ټلويزيون او راډيو په برخه کې لري. فارغينو ته يې په چاپي،تصويري او غږيزو رسنيو کې دنده ورکول کېږي.

پنجشنبه سیزدهم آبان 1389 :: 21:49 ::  نويسنده : جاوید (سکوت)



چگونه خبر و گزارش بنويسيم؟


يكي‌ از عواملي‌ كه‌ موجب‌ ارتباطتنگاتنگ‌ و سازنده‌ رابطان‌ فصلنامه‌ بادفتر مجله‌ بهورز مي‌شود ارتقاي‌ آگاهي‌آنان‌ نسبت‌ به‌ نحوه‌ خبر رساني‌ وگزارش‌ نويسي‌ مي‌باشد كه‌ در سومين‌گردهمايي‌ منطقه‌اي‌ رابطان‌ فصلنامه‌ درمشهد، از حضور استادان‌ مربوط براي‌آموزش‌ موضوعات‌ فوق‌ استفاده‌ شد وشركت‌ كنندگان‌ به‌ خوبي‌ با اهميت‌ وجايگاه‌ خبرنويسي‌ و گزارش‌ نويسي‌ ونحوه‌ تهيه‌ آن‌ آشنا شدند.
    به‌ منظور آشنايي‌ ساير رابطان‌،همچنين‌ بهورزان‌ عزيز با مقوله‌ خبر وگزارش‌ نويسي‌، با آقاي‌ مهندس‌چوپانكاره‌ كارشناس‌ ارشد ارتباطات‌گفتگويي‌ انجام‌ داديم‌ كه‌ شما را به‌مطالعه‌ آن‌ دعوت‌ مي‌كنيم‌:
    * آقاي‌ چوپانكاره‌ لطفابگوييد خبر چيست‌ و چه‌ويژگيهايي‌ دارد؟
    - خبر گزارش‌ يك‌ رويداد است‌ كه‌براي‌ عده‌ زيادي‌ از مخاطبان‌ جالب‌باشد و هر خبر داراي‌ هفت‌ ويژگي‌است‌ كه‌ عبارتند از:
    1 - فراگيري‌ يا وسعت‌ شمول‌ خبر(
Impact) :

هر رويدادي‌ كه‌ جمع‌ وسيعي‌ را دربر گيرد و يا به‌ جمع‌ فراواني‌ مربوطباشد و بر آنها تأثير بگذارد، ازفراگيري‌ برخوردار است‌.
    2 - شهرت‌ (
Promineney
):
    افراد، نهادها و اشيايي‌ كه‌ داراي‌شهرت‌ هستند، هميشه‌ مورد توجه‌مردم‌ مي‌باشند، بنابراين‌ مي‌توانندهميشه‌ در خبرها جايگاه‌ ويژه‌اي‌ را به‌خود اختصاص‌ دهند.
    3 - كشمكش‌، برخورد، تضاد،اختلاف‌ (
Conflict):
    رويدادهايي‌ كه‌ از اين‌ ويژگيهابرخوردار هستند براي‌ مخاطبان‌ جالب‌به‌ نظر مي‌رسند، به‌ همين‌ جهت‌ حجم‌وسيعي‌ از خبرهاي‌ رسانه‌ها حول‌ همين‌رويدادها دور مي‌زند. اين‌ خبرها اغلب‌بار منفي‌ دارند.
    مثل‌: «انجمن‌ روابط عمومي‌ ايران‌منحل‌ شد»
    4 - استثنا، شگفتي‌ و غيرعادي‌بودن‌ (
Oddity):
    اتفاقات‌ عجيب‌ و غريب‌، نادر واستثنايي‌ هميشه‌ توجه‌ انسانها را به‌خود جلب‌ مي‌كند; اين‌ نوع‌ رويدادها رامي‌توان‌ از طريق‌ پسوند«ترين‌»شناسايي‌ كرد. مثل‌: كوچك‌ترين‌كامپيوتر دنيا، شديدترين‌ زلزله‌ و...
    5 - بزرگي‌ و فراواني‌ تعداد و مقدار(
Magnitade):
    هر خبري‌ كه‌ در آن‌ تعداد و عدد ورقم‌ بالا باشد مي‌تواند توجه‌ مخاطبان‌را به‌ خود جلب‌ كند و مهم‌ نيست‌ كه‌اين‌ ارقام‌ و يا فراواني‌ها مربوط به‌ چه‌چيزي‌ باشد.
    6 - تازگي‌ (
Timelyness): خبربايد علاوه‌ بر فراگير بودن‌، نسبت‌ به‌زمان‌ حساس‌ باشد زيرا خبر تازه‌ مثل‌نان‌ تازه‌ و خبر كهنه‌ مثل‌ نان‌ بيات‌است‌.
    7 - مجاورت‌، نزديك‌ بودن‌(
Proximity):
    مردم‌ ترجيح‌ مي‌دهند ابتدا ازخبرهايي‌ مطلع‌ شوند كه‌ در اطراف‌محل‌ زندگي‌ آنها رخ‌ داده‌ است‌.
    * براي‌ تهيه‌ يك‌ خبرجامع‌ و خوب‌ چه‌ نكاتي‌ رابايد در نظر داشته‌ باشيم‌؟
    - براي‌ تهيه‌ يك‌ خبر جامع‌ بايد 6عنصر خبر را كه‌ در واقع‌ مواداوليه‌هستند، كنار هم‌ قرار دهيم‌. عناصرخبري‌ در واقع‌ شش‌ پرسش‌ هستند كه‌اسكلت‌ و استخوان‌بندي‌ خبر رامي‌سازند و هر خبري‌ كه‌ جواب‌ يكي‌ ازاين‌ پرسش‌ها را نداشته‌ باشد خبركاملي‌ نيست‌ و نقص‌ دارد. بنابراين‌ هرچقدر با كار كرد عناصر خبري‌ بيشتر وبهتر آشنا شويم‌، شروع‌ بهتري‌ درخبرنويسي‌ خواهيم‌ داشت‌.
    چه‌؟(
What) عناصرخبري‌:
    اين‌ عنصر يكي‌ از مهمترين‌ عناصرخبري‌ است‌، «چه‌ چيزي‌ رخ‌ داده‌است‌؟» كه‌ غالبا جواب‌ آن‌ هميشه‌ جمله‌يا جملات‌ ابتدايي‌ خبر را مي‌سازند.
    چه‌ كسي‌ يا چه‌ نهادي‌؟(
Who): يعني‌ چه‌ كساني‌ باعث‌ اتفاق‌مورد نظر شده‌اند، به‌ عبارت‌ ديگر هروقت‌ خبري‌ تهيه‌ مي‌كنيم‌ بايد عوامل‌درگير در آن‌ را دقيقا معرفي‌ كنيم‌.
    كجا؟ :(
Where) پرسش‌ است‌كه‌ پاسخ‌ آن‌ از محل‌ وقوع‌ رويداد خبرمي‌دهد.
    كي‌، چه‌ وقت‌، چه‌ هنگام‌؟ :(
When)هيچ‌ رويدادي‌ را بدون‌اعلام‌ زمان‌ وقوع‌ آن‌ نمي‌توان‌ به‌مخاطبان‌ ارايه‌ كرد.
    چرا؟ (
Why): علت‌ وقوع‌رويداد را به‌ مخاطب‌ اعلام‌ مي‌كند.
    چطور؟ (
How): با اتكا به‌ اين‌عنصر مي‌توان‌ دست‌ به‌ فضاسازي‌براي‌ خبر زد و مخاطبان‌ را از نحوه‌وقوع‌ رويداد مطلع‌ ساخت‌. البته‌ اين‌مسأله‌ بسيار مهم‌ است‌ كه‌ ما كدام‌عنصر را در آغاز خبر بياوريم‌ و كدام‌ رابه‌ بخش‌هاي‌ پايين‌تر خبر منتقل‌ كنيم‌.
    * چطور بايد نوشتن‌ يك‌خبر را شروع‌ كنيم‌؟
    - ليد يا همان‌ پاراگراف‌ اول‌ در خبركه‌ نوشتن‌ خبر با آن‌ آغاز مي‌شود ومضمون‌ اصلي‌ خبر را تشكيل‌ مي‌دهداز اهميت‌ ويژه‌اي‌ برخوردار است‌، به‌طوري‌ كه‌ عده‌اي‌ از روزنامه‌ نگاران‌حرفه‌اي‌ جهان‌ به‌ آن‌ قلاب‌ (
HooK)مي‌گويند. قلابي‌ كه‌ ماهي‌ (مخاطب‌) رابايد با آن‌ به‌ دام‌ انداخت‌. لذا شروع‌خبر مي‌تواند بر اساس‌ شش‌ عنصرخبري‌ (چه‌، كه‌، كجا، چه‌ وقت‌، چرا وچطور) آغاز شود و دقيق‌ترين‌،روشن‌ترين‌ و جامع‌ترين‌ اطلاعات‌ دراختيار خواننده‌ قرار گيرد; مي‌توانيم‌ دربعضي‌ از مواقع‌ خبرمان‌ را با يك‌ نقل‌قول‌ شروع‌ كنيم‌ به‌ خصوص‌ اگر اين‌نقل‌ قول‌ مهم‌، جالب‌ و تازه‌ باشد و ياشيوه‌هاي‌ متنوع‌تري‌ را براي‌ شروع‌خبر انتخاب‌ كنيم‌، ولي‌ بايد چند نكته‌را به‌ خاطر بسپاريم‌ و از آن‌ براي‌شروع‌ كردن‌ خبر پرهيز كنيم‌:
    1 - كلي‌ گويي‌ و مبهم‌ نويسي‌
    2 - آوردن‌ مطالب‌ خبري‌
    3 - اگر از عنصر «كه‌» (
Who) درليد خبر استفاده‌ كرديم‌ و اين‌ فرد گمنام‌بود به‌ جاي‌ استفاده‌ از نام‌ او از سمت‌ وعنوان‌ او در ليد استفاده‌ كنيم‌.
    4 - با حروف‌ اضافه‌ خبر را شروع‌نكنيم‌.
    به‌ خاطر داشته‌ باشيم‌ كه‌ خوب‌نوشتن‌ مستلزم‌ رعايت‌ مواردي‌ است‌كه‌ بايد هميشه‌ آنها را به‌ ياد داشته‌باشيم‌.
    مواردي‌ كه‌ هميشه‌ بايدآنها را رعايت‌ كرد:
    * اطلاعات‌: اطلاعات‌ دقيق‌ و گويابراي‌ مخاطبان‌ از موارد غيرقابل‌ غفلت‌است‌ زيرا اطلاعات‌ ماده‌ خام‌ خبر راتشكيل‌ مي‌دهد.
    * اهميت‌ مسأله‌: خبرهايي‌ به‌ يادخواهند ماند كه‌ اهميت‌ خود را به‌ خوبي‌مطرح‌ كرده‌ باشند اين‌ كار از طريق‌عرضه‌ منطقي‌ اطلاعات‌ و تفكيك‌مناسب‌ آنها امكان‌پذير است‌.
    * تمركز: خبرهاي‌ خوب‌ از تمركزبر روي‌ موضوع‌ بحث‌ برخوردارند، لذانبايد از اين‌ شاخه‌ به‌ آن‌ شاخه‌ پريدزيرا اين‌ كار از قدرت‌ تمركز مخاطب‌مي‌كاهد.
    * چارچوب‌: بايد با ارايه‌ خبر،چارچوب‌ گسترده‌تر رويداد را طرح‌كرد و به‌ مخاطب‌ گفت‌ ماجرا از كجاشروع‌ شده‌، الان‌ در چه‌ مرحله‌اي‌ است‌،چقدر فراگير خواهد شد و به‌ كدام‌ سوخواهد رفت‌. چارچوب‌ با كل‌ خبرتأمين‌ مي‌شود نه‌ در يك‌ پاراگراف‌طولاني‌.
    * ساختار: خبر بايد از يك‌ساختار طبيعي‌ و منطقي‌ برخوردارباشد، درست‌ مثل‌ هيكل‌ يك‌ انسان‌ كه‌نه‌ چاق‌ و نه‌ لاغر باشد.
    * گزارش‌ با خبر چه‌فرقي‌ دارد و تفاوت‌گزارش‌نويسي‌ باخبرنويسي‌ چيست‌؟
    - در واقع‌ اولين‌ چيزي‌ كه‌ از يك‌حادثه‌ دستگيرمان‌ مي‌شود اسمش‌ را«خبر» مي‌گذاريم‌ و در مرحله‌ دوم‌ خبررا توسعه‌ مي‌دهيم‌ و جزييات‌ بيشتري‌از آن‌ را نقل‌ مي‌كنيم‌ كه‌ اسمش‌ را«گزارش‌» مي‌گذاريم‌; البته‌ اگر ازمجموعه‌ موادي‌ كه‌ داريم‌ تجزيه‌ وتحليل‌ هم‌ داشته‌ باشيم‌ به‌ آن‌ «تفسير»مي‌گويند. يا به‌ زباني‌ ديگر اصل‌ حادثه‌خبر است‌ و بعد شرح‌ آن‌ مي‌شودگزارش‌ و از مجموعه‌ اطلاعات‌ به‌ دست‌آمده‌ تفسير ارايه‌ مي‌گردد، كه‌ درمرحله‌ بعدي‌ و پس‌ از مرور گذشت‌زمان‌ به‌ آن‌ تاريخ‌ مي‌گويند. مثل‌سفرنامه‌ ناصرخسرو كه‌ از هر شهري‌عبور مي‌كرد خبر و گزارش‌ ديده‌ها وشنيده‌هاي‌ خود را بازگو مي‌كرد و حالاما آن‌ را به‌ صورت‌ تاريخ‌ مطالعه‌مي‌كنيم‌.
    به‌ طور كلي‌ گزارش‌، يك‌ خبرتوسعه‌ يافته‌ با همه‌ جزييات‌ آن‌است‌، اما چطور بايد به‌ گزارش‌بپردازيم‌؟
    
تهيه‌ گزارش‌ :
    نخست‌ بايد مشخص‌ كنيم‌ كه‌مي‌خواهيم‌ چه‌ نوع‌ گزارشي‌ و با چه‌موضوع‌ و محتوا و پيامي‌ تهيه‌ كنيم‌ تابراساس‌ آن‌ مقدمات‌، ساير مراحل‌ تهيه‌گزارش‌ مورد نظر را فراهم‌ آوريم‌ وسپس‌ به‌ جمع‌آوري‌ اطلاعات‌ بپردازيم‌;پس‌ از آن‌ اطلاعات‌ را بايد پردازش‌كنيم‌ و آن‌ را طراحي‌ شروع‌ كنيم‌ زيرااطلاعات‌ خام‌ به‌ تنهايي‌ و بدون‌پردازش‌ و گرفتن‌ شكل‌ و قالب‌ گزارش‌قابل‌ بهره‌برداري‌ و انعكاس‌ نيست‌ بلكه‌با ريختن‌ اطلاعات‌ خام‌ در قالب‌هاي‌مورد نظر مي‌توان‌ اطلاعات‌ و داده‌ها راپويا و اثربخش‌ كرد و سرانجام‌ آخرين‌مرحله‌ در تهيه‌ گزارش‌، نحوه‌ عرضه‌ وارايه‌ آن‌ است‌، يعني‌ ماهيت‌ و شكل‌گزارش‌، قابليت‌ دسترسي‌ و ابزارانعكاس‌ و انتقال‌ گزارش‌ به‌ مخاطب‌ يامخاطبان‌، از جمله‌ مؤلفه‌هايي‌ است‌ كه‌بايد در نحوه‌ ارايه‌ گزارش‌، مورد نظرقرار گيرد. اين‌ كه‌ گزارش‌ در چه‌ قالب‌و شكلي‌ تهيه‌ و ارسال‌ شود تا برمخاطب‌ تأثير لازم‌ را به‌ جا بگذارداهميت‌ زيادي‌ دارد.
    به‌ عنوان‌ مثال‌، گزارشي‌ كه‌ براي‌رسانه‌هاي‌ جمعي‌ تهيه‌ مي‌شود، ازجهت‌ محتوا، قالب‌ و ساختار، و انتخاب‌عنوان‌ بسيار متفاوت‌ است‌ با گزارشي‌كه‌ براي‌ مدير سازمان‌ تهيه‌ مي‌شود.
    * لطفا در مورد انواع‌شيوه‌هاي‌ گزارش‌ نويسي‌توضيح‌ دهيد.
    - تهيه‌ گزارش‌ چند شيوه‌ دارد:
     سبك‌ توصيفي‌: كه‌ در گزارش‌ به‌توصيف‌ چيزي‌ مي‌پردازيم‌.
     سبك‌ تحليلي‌: در اين‌ روش‌ به‌تجزيه‌ و تحليل‌ موضوعي‌ مي‌پردازيم‌ واطلاعات‌ بيشتري‌ را به‌ مخاطب‌مي‌دهيم‌، ولي‌ اين‌ نوع‌ گزارش‌ مستلزم‌داشتن‌ تجربه‌ كافي‌ براي‌ تحليل‌پديده‌هاست‌.
     سبك‌ تجويزي‌: كه‌ بعد ازتوصيف‌ و تحليل‌ گزارش‌ توصيه‌ وتجويزي‌ براي‌ مخاطب‌ داريم‌ و نگاه‌ مابه‌ موضوع‌ و پديده‌ مورد نظر تجويزي‌است‌.
    البته‌ بايستي‌ توجه‌ داشته‌ باشيم‌ درجايي‌ كه‌ فقط مي‌خواهيم‌ به‌ مخاطب‌بگوييم‌ و گزارش‌ دهيم‌ كه‌ چه‌ اتفاقي‌افتاده‌ است‌ بايد توصيف‌ كنيم‌ ونظريه‌پردازي‌ نكنيم‌ و هنگامي‌ كه‌گزارش‌ تحليل‌ است‌ توصيف‌ نبايد به‌كار گرفته‌ شود.
    ممكن‌ است‌ در يك‌ گزارش‌ نيازباشد كه‌ از همه‌ روش‌ها در كنار هم‌استفاده‌ كنيم‌، ولي‌ بايد معلوم‌ باشد كه‌گزارش‌ واقعي‌ است‌ و نظر ما صرفاگزارش‌ نشده‌ چون‌ اگر به‌ مخاطب‌ به‌جاي‌ گزارش‌ واقعيت‌ها نظر خودمان‌را عرضه‌ كنيم‌ نوعي‌ بي‌صداقتي‌ دركارمان‌ است‌ كه‌ گزارش‌ ما را بي‌ارزش‌مي‌كند، زيرا ما در واقع‌ به‌ جاي‌ چشم‌هاو گوشهاي‌ مخاطب‌ مي‌بينيم‌ ومي‌شنويم‌; پس‌ چيزي‌ كه‌ به‌ گوش‌شنيده‌ نشده‌ و به‌ چشم‌ ديده‌ نشده‌ نبايددر گزارش‌ ما راه‌ پيدا كند و توصيف‌شود.
    اما در مرحله‌ تفسير كه‌ از مجموعه‌اطلاعات‌ به‌ دست‌ آمده‌ گزارش‌ حاصل‌مي‌شود بايستي‌ دقت‌ كنيم‌ كه‌ به‌ نحوي‌مخاطب‌ را مطلع‌ كنيم‌ كه‌ وارد مقوله‌تفسير شود و هرگز خبر و گزارش‌تفسير را مخلوط نكنيم‌ چون‌ اگر چنين‌اتفاقي‌ بيفتد مطلب‌ ما خراب‌ مي‌شود.به‌ عنوان‌ مثال‌: بهورز بايد وقتي‌ مطالعه‌مي‌كند بداند كه‌ در صحنه‌ چه‌ اتفاقي‌افتاده‌ است‌ و خبر و گزارش‌ وتفسيرهاي‌ بهداشتي‌ به‌ طور صحيح‌ به‌او برسد نه‌ اين‌ كه‌ ذهنيات‌ ما و تحليل‌ وتفسير ما بر عناصر خبر سوار شود.البته‌ نظر ما به‌ عنوان‌ خبرنگار ياگزارشگر مي‌تواند در حاشيه‌ تفسير وتحليل‌ نوشته‌ شود، اما تفسير با خبر واصل‌ گزارش‌ بايد فاصله‌ داشته‌ باشد.لذا توصيه‌ مي‌شود، در تهيه‌ گزارش‌ابتدا مشخص‌ شود كه‌ آيا مي‌خواهيم‌توصيف‌ كنيم‌ يا تجزيه‌ و تحليل‌ وتجويز و توصيه‌، سپس‌ مسايل‌ شخصي‌و تفسيرها را از كار خبر و گزارش‌ جداكنيم‌ و بعد عينيت‌ را در هر حال‌رعايت‌ كنيم‌ و هيچگاه‌ تخيلات‌،مطالب‌ واهي‌، خيالي‌ و تجسمي‌ را به‌كار نگيريم‌ چون‌ در اين‌ صورت‌ مطلب‌ما داستان‌ است‌ نه‌ گزارش‌ و خبر.
    پس‌ واقعيت‌ محض‌ بايد در خبررعايت‌ شود و به‌ هيچ‌ وجه‌ گمان‌ وتخيل‌ در آن‌ نباشد.

دوشنبه سی و یکم خرداد 1389 :: 17:20 ::  نويسنده : جاوید (سکوت)

مقدمه: انجام یک مصاحبه خبری گذشته از دانستن و بکار بستن تکنیک ها و مهارت‌های لازم و ضروری، نیازمند تدارک، آمادگی و دقایق و ظرایفی است که غفلت از آنها می‌تواند 

 

کار مصاحبه را مشکل یا غیر ممکن کند. مقاله زیر 10مورد از این نکات ساده اما مهم و ضروری را که خبرنگاران قبل، حین و بعداز هر مصاحبه باید به خاطر داشته و رعایت کنند یادآوری کرده‌است، باهم می‌خوانیم.



1) آماده باشید! همیشه درباره موضوع و شخصی که می‌خواهید با او مصاحبه داشته باشید، مطالعه کنید. از پرسش‌هایی که دستیار، کتاب و یا مدارک دیگر می‌توانند به آن پاسخگو باشند، بپرهیزید. هنگام تعیین زمان برای قرار مصاحبه از طرف بخواهید تا مدارک و منابع اطلاعاتی دیگری درباره موضوع مورد بحث پیشنهاد کند. مصاحبه شونده قدر علاقه شما را می‌داند و اغلب مدارک ارزشمندی را پیش از مصاحبه در اختیارتان می‌گذارد. مطمئن باشید که باتری‌های ضبط صوت شما کار می‌کنند. یک نوار اضافه به همراه داشته باشید، همین طور خودکار و دفترچه یادداشت.



2) قواعد مصاحبه را در ذهن مرور کنید! مطمئن باشید مصاحبه شونده از موضوع مصاحبه کاملا مطلع است. این موضوع به روند مصاحبه در جهت درست کمک می‌کند. به علاوه مصاحبه شونده باید بداند هر چه می‌گوید ضبط می‌شود. بهتر است این مهم اول مصاحبه یادآوری شود. با این همه بیشتر مقامات دولتی تجربه کافی در برابر رسانه‌ها دارند؛ تا زمانی‌که بعضی از مطالب خارج از ضبط و یا در پس زمینه است به آن اشاره کنند. اما برخی دیگر از کارشناسان متوجه تفاوت‌ها نمی‌شوند. به یاد داشته باشید که شاید توضیح روشنی نیاز باشد (مخصوصاً زمانی‌که شغل و زندگی شخص مورد نظر با نقل قول کردن در معرض خطر قرار می‌گیرد).



3) خوش قول باشید! بدترین تاثیری که می‌توانید روی مصاحبه شونده بگذارید، تاخیر در مصاحبه است.



4) تیزبین باشید! جزئیات مکان و مصاحبه را به دقت مشاهده کنید؛ این کار به رنگ‌آمیزی مطلبتان کمک می‌کند. اگر در خانه و یا محل کار با فردی مصاحبه می‌کنید، نگاه دقیقی به اطراف بیاندازید و از آنچه می‌بینید یادداشت بر دارید. مثلا ممکن است عکس های قدیمی وجود داشته باشد که یک نمای شخصی تر از اورا نشان می‌دهد. شاید شما مصاحبه را با یک پیش فرض درباره او شروع و با نظر کاملا متفاوتی تمام کنید. اما این دقیقا همان چیزی است که شخص مورد نظر شما می‌خواهد. سعی کنید با دیگران صحبت کنید؛ همکاران و دوستان و مطالبی که در مورد وی موجود است، تصویر روشن‌تر و برجسته تریاز وی ارائه می‌دهند.



5) مودب باشید! مصاحبه شونده را دستپاچه نکنید. مهم است که رابطه‌ای نزدیک و مودبانه با مصاحبه شونده داشته باشید. برخی از مصاحبه‌شوندگان برای راحت صحبت کردن به چند دقیقه زمان احتیاج دارند. حتی اگر فقط سی دقیقه برای مصاحبه زمان دارید، نباید شخص مورد نظرتان را هول کنید. اگر احساس کردید شخص مورد نظرتان عجله دارد، زمان‌تان را با او منطبق کنید. به یاد داشته باشید افراد متفاوتند و باید وقت بگذارید تا ارزشمندی منابع شما مشخص شود، مخصوصا زمانی که به  طرح سوال‌های تکمیلی احتیاج دارید و یا می‌خواهید از آنها به عنوان منبع برای گزارش‌های بعدی استفاده کنید. اگر مصاحبه خوب پیش برود ممکن است از زمان تعیین شده هم بیشتر شود. زمان زیادی را برای قرارهای مصاحبه در نظر بگیریدتا از نظر زمانی به مشکل بر نخورید.



6) گوش کنید اما اگر متوجه نشدید نگران قطع کردن کلامش نباشید! مخاطبان خود را در ذهن داشته باشید! توضیح دادن مطلب برای خوانندگان، یکی از دلایلی است که شما این مصاحبه را انجام می‌دهید. اگر شخص مورد نظر از زبان و یا توضیحات نامفهوم علمی که تنها برای هم سنخ‌های او قابل فهم است استفاده می‌کند. مودبانه صحبتش را قطع کرده و توضیحات بیشتری بخواهید. هرگز از ندانستن چیزی شرمنده نباشید.



7) سکوت طلاست! دیر یا زود مجبور خواهید شد از مصاحبه شونده پرسش‌هایی کنید که از پاسخ دادن به آنها اکراه دارد. زمانی که شروع به طرح چنین پرسش‌های تحریک آمیزی کردید، پاسخ‌ها احتمالا کوتاه و بی فایده خواهد بود که کلماتش به دقت انتخاب شده‌اند. حتی شاید هیچ جوابی نگیرید. اگر چنین اتفاقی افتاد، به چشم‌های شخص مورد نظر نگاه کنید و هیچ حرفی نزنید. در اغلب موارد طرف مقابل احساس ناخوشایندی می‌کند و مجدداً اطلاعات را در اختیار شما خواهد گذاشت. اگر این کار موثر نبود، سوال را دوباره بپرسید. همچنین می‌توانید بعدا منابع دیگری را جست وجو کنید که احتمالاً پاسخ سوال شما را دارند.



8 ) تماس چشمی خود را حفظ کنید! خبرنگاری که بیشتر زمان انجام مصاحبه را با خم شدن روی کاغذها و یا نگاه به دفترچه یادداشتش می‌گذراند، به اندازه یک نوار ضبط صوت مقابل صورت مصاحبه شونده آزار دهنده است. تا جای ممکن در حال یادداشت‌برداری، تماس چشمی‌تان را حفظ کنید. بیاموزید تا یادداشت‌ها را خلاصه شده بردارید، فقط گاه به گاه به پایین نگاه کنید، در این صورت می‌توانید روی مصاحبه تمرکز داشته باشید. این کار مصاحبه را بیشتر شبیه یک گفت و گو می‌کند و باعث می‌شود مصاحبه شونده راحت‌تر باشد.



9 ) قبل از رفتن! از مصاحبه شونده بپرسید که آیا حرف دیگری، سخن پایانی هست که فراموش کرده باشید. شاید مصاحبه شونده مشتاق باشد تا مطالب مفیدی مطرح کند اما شما حتی به فکرتان نرسیده که سوال کنید. بدون گرفتن شماره تماس و یا آدرس ایمیل و زمان مناسب برای طرح سوالات بعدی جلسه را ترک نکنید. همیشه از منابع دیگر سوال کنید. شاید همکاران یا دوستان مصاحبه شونده اطلاعات بیشتری داشته و یا برای گفت و گو با شما راغب باشند. از شخص مورد‌ نظرتان به خاطر در اختیار گذاشتن وقتش برای صحبت با شما، قبل از رفتن تشکر کنید.



10) بعد از مصاحبه فوراً یادداشت‌هایتان را بازبینی کنید! تا آخر روز و یا تا آخر هفته، برای بازبینی یادداشت‌هایتان صبر نکنید. تا زمانی که همه چیز در ذهنتان تازه است فوراً به سراغ آنها بروید. خلاصه نویسی خود را کامل کنید و مشاهدات خود را مشروح بنویسید. تا وقتی که یادداشت‌هایتان را بازبینی و مرتب نکرده‌اید از قرار گذاشتن با همکاران‌تان برای نوشیدن چای صرف‌نظر کنید.

شنبه هشتم خرداد 1389 :: 18:30 ::  نويسنده : جاوید (سکوت)

آزادی مطبوعات

آزادی رسانه و مطبوعات همانند یک ضمانت نامه از جانب دولت‌ها به رسانه‌های عمومی , در مقابل مواجهه با روند‌های محدود کنندهٔ ابراز نظر در جوامع , می‌باشد که حقوق قانونی رسانه‌ها و همچنین مراجع رفع اختلاف بین رسانه‌ها و شاکیان را مشخص می‌کند. این حقوق در بسیاری از کشورها به صورت قانونی و در چهارچوب قوانین اساسی آن کشور تعبیه شده‌است تا از آزادی مطبوعات حمایت به عمل بیاید.

در رابطه با اطلاعات دولتی , هر کدام از دولت‌ها خود تصمیم می‌گیرند کدام منابع و مواد اطلاعاتی عمومی و یا حفاظت شده می‌باشند و نباید از جهت حساسیت عمومی و یا طبقه بندی شدگی , افشا گردد. بسیاری از دولت‌ها سعی در تسلط یافتن بر قوانین مهم و یا آزادی تبادل اطلاعات قانونی که برای تعریف حدود و ثقور علاقهٔ بین المللی کاربرد دارند , هستند تا از این طریق دید جهانی را منحرف کنند.

اصول و معیار‌های اساسی

در کشورهای توسعه یافته آزادی مطبوعات و رسانه‌ها بر این امر تاکید می‌کند که تمام مردم حق ابراز نظر , گفتن و نوشتن در رسانه‌ها را دارا می‌باشند. اعلامیه جهانی حقوق بشر بر این امر تاکید می‌کند که هر کسی از نظر قانونی حق ابراز نظر دارد , این قانون مشتمل بر حق ابراز نظر بدون هیچ گونه مداخله از جانب دولت‌ها و یا ذی نفعان می‌باشد .

این دیدگاه به طور معمول با وسائل اطمینان دهندهٔ قانونی از تمام رده‌های مختلف آزادی برای تحقیقات علمی , انتشار , رسانه‌ها همراه می‌شود و در به تصویر کشیدن عمق قوانین مخل سیستم قضایی یک کشور که سعی در بر هم زدن آزادی قانونی رسانه‌ها دارد , می‌باشد. مفهوم آزادی بیان گاهی با وضع قوانین معالجاتی فردی و رسانه‌ای دروغین به عنوان آزادی مطبوعات , پوشانده می‌شوند.

سوای تعریف‌های قانونی کشور‌ها , بسیاری از موسسه‌های غیر دولتی معیار‌ها و اصول متفاوتی را برای قضاوت درباره میزان آزادی مطبوعات در سرتاسر جهان رعایت می‌کنند که شامل:

·                                 گزارشگران بدون مرز تعداد روزنامه نگارانی که کشته شده , مورد آزار قرارگرفته و یا حبس و زندانی شده‌اند را مورد بررسی قرار می‌دهد. این بررسی شامل میزان انحصار طلبی تلویزیون‌ها و رادیو‌ها بعلاوهٔ سانسور و خود سانسوری رسانه‌ها و استقلال کلی رسانه‌های داخلی و یا برون مرزی در مواجهه با مشکلات ایجاد شده , نیز می‌باشد.

·                                 کمیته حمایت از روزنامه نگاران (CPJ) از ابزارهای روزنامه نگاری برای کمک به خبرنگاران استفاده می‌برد. این روند شامل دنبال کردن آزادی مطبوعات از طریق موضوعاتی مانند تحقیقات مستقل , ماموریت‌های حقیقت یابی و تماس مستقیم با موضوعات که شامل محل کار روزنامه نگاران سرتا سر جهان می‌باشد.

کمیته اطلاعاتش در رابطه با نقض پرونده‌های مربوط به روزنامه نگاران را با رسانه‌ها و مطبوعات آزاد سرتاسر جهان به اشتراک می‌گذارد تا از این طریق به مبارزه با بی عدالتی بپردازد. این کمیته همچنین پرونده‌های مرگ و زندانی شدن روزنامه نگاران را نیز دنبال می‌کند و کارکنان این کمیته با وضع معیارهای استوار برای هر کدام از پرونده‌ها مانند تحقیقات مستقل , تحقیق و حقیقت یابی به بررسی امور پشت پردهٔ هر کدام از قتل‌ها و یا زندانی شدن روزنامه نگاران می‌پردازند.

·                                 خانه آزادی نیز به تحقیق در رابطه با محیط‌های اقتصادی و سیاسی هر کدام از کشورها می‌پردازد تا بر اساس آن تعیین کند که آیا ارتباطات وابستهٔ موجود عملاً به محدود کردن آزادی رسانه‌ها منجر خواهد شد و یا نه. بنابراین مفهوم استقلال مطبوعات با مفهوم آزادی مطبوعات رابطهٔ تنگاتنگی دارد.

 

وضعیت آزادی رسانه در جهان

 

کشورهایی که به رنگ قرمز نشان داده شده‌اند , خطرناکترین مناطق برای خبرنگاری می‌باشند

هر ساله , سازمان گزارشگران بدون مرز فهرستی را انتشار می‌دهند که کشور‌ها را بر اساس میزان آزادی مطبوعات و رسانه‌ها رده بندی می‌کن , این رده بندی‌ها بر مبنای پاسخ‌های تحقیقاتی دریافتی از روزنامه نگاران عضو سازمان , متخصصان هر کدام از رشته‌های مربوط , حقوق دانان و فعالین حقوق بشر می‌باشند.

این تحقیقات به پرسشگری در مورد حمله مستقیم به روزنامه نگاران و رسانه‌ها بعلاوهٔ دیگر منابع غیر مستقیم برای فشار وارد کردن و محدود کردن رسانه‌ای آزاد برای افشای خبرها و نشر اطلاعات می‌باشد , می‌پردازند.

البته سازمان باید مراقب این باشد که فهرست‌های تهیه شده به میزان آزادی مطبوعات و رسانه‌ها بپردازد , نه به کیفیت کارهای خبرنگاری در کشورها و مناطق مختلف.

کشورهایی که حداکثر آزادی مطبوعات را رعایت می‌کنند در سال ۲۰۰۳ شامل فنلاند , ایسلند , هلند و نروژ می‌باشند. صرف نظر از کشورهای اشاره شده در بالا , در سال ۲۰۰۴ نیز کشورهای دانمارک , ایرلند , اسلواکی , سوییس در صدر جدول قرار گرفتند که بدنبال آنها نیوزیلند و لاتویا قرار گرفتند.

 

شنبه هشتم خرداد 1389 :: 17:43 ::  نويسنده : جاوید (سکوت)

می خواهم گوینده شوم (3)

در بخش معرفی ویژگیهای گوینده یک مقدار تاخیر افتاد ، راستش من تا با وبلاگ و تکنیکهای آن آشنا شوم یک مقدار کار می برد !! واما بحث این فرصت ما از شما بییندگان محترم زیاد این کلام را شنیدم که از گوینده ای تعریف می کنید و از دیگری انتقاد ! دلایل مختلفی برای این موضوع وجود دارد

می خواهم گوینده شوم (3)

در بخش معرفی ویژگیهای گوینده یک مقدار تاخیر افتاد ، راستش من تا با وبلاگ و تکنیکهای آن آشنا شوم یک مقدار کار می برد !! واما بحث این فرصت ما از شما بییندگان محترم زیاد این کلام را شنیدم که از گوینده ای تعریف می کنید و از دیگری انتقاد ! دلایل مختلفی برای این موضوع وجود دارد یکی از مهمترین اونها مسلط نبودن مجری ها بر روی مطالبی است که ارائه می دهند چه باید کرد ؟ این مطلبی را که می گوئیم راهی است که خودم پیمودم و نتیجه بدی نگرفتم ، در کار خبری مخصوصا ! گوینده ای که می خواهد به استودیو پخش زنده برسد باید مراحلی را طی کند به نظر من شروع کار با خبرنگاری و گزارشگری است گوینده که مراتب رشد خود را از دل این دو حرفه بسیار کلیدی آغاز کرده موفق است چرا که توان بداهه گویی او بالا می رود و نوشتن خبر ،بستن  گزارش، ارتباط زنده ، برخورد با مردم و مسئولان و بسیاری از موارد دیگر را یاد میگیرد و در نهایت به درک درستی از کار خبری و تهیه و شناخت خبر  می رسد خوب پس این می تواند گام اول باشد در ادامه راه گوینده ای که کار خود را از رادیو آغاز کرده است قطعا موفقتر خواهد بود چرا که در رادیو یاد میگیرد بر کلام و آهنگ اجرای متون مختلف خبری تسلط بیشتری پیدا کند ( بدون تعارف بگم گویندگان زیادی داریم که شیوه خواندن خبر هواشناسی او با خواندن یک خبر اقتصادی مهم تفاوت نمیکند !) بعد از این مراحل که معمولا چند سالی زمان می برد گوینده پخته تر و  آماده تر شده ( اگر اتفاقی نیقتد) وبه رژی پخش زنده می رسد و برای گویندگی خبر بسیار آماده است ، در این زمان  وقتی شما اجرای او را از تلویزیون می بینید و به دلتان می نشیند ، می گوئید عجب گوینده خوبی است !!

معتقدم امروز فقط زیبائی چهره نمی تونه ملاک انتخاب یک گوینده برای رسانه تلویزیون باشه ، گسترش علوم ارتباطی و مطرح شدن مفاهیم دیگری مانند ارتباط غیر کلامی ، موجب شده در بحث انتخاب گوینده و آموزش آن راههای علمی تری را دنبال کنیم بحث  امروز من درباره ارتباط غیر کلامی و اهمیت آن در گویندگی است ارتباط غیر کلامی در مفهوم دقیق آن یعنی غیر زبانی ، تمام نشانه ها و علاماتی را شامل میشود که از طریقی غیر از زبان منتقل می کنند ، هر خبر دارای بار روحی مختص به خود است برخی خبرها از محتوی شادی برخوردارند ، بعضی خبرها شما را غمگین می کند و .... بنابراین گوینده ضمن اینکه متناسب با نوع خبر  ( به لحاظ آهنگ کلام خود ) آن را اجرا می کند می تواند در کنار این موضوع از ارتباط غیر کلامی هم بهره ببرد همراهی چهره وبرخی حرکات دست گوینده با وجه موضوعات (مثبت یا منفی شاد یا غمگین و..)که نظر غالب مردم است نقش مهمی در ایجاد ارتباط موثرتر با مخاطب ایفا می کند .خاطرم هست هنگامی تیم ملی فوتبال در آخرین بازی خود در راه جام جهانی 2002 در منامه مقابل بحرین متوقف شد و از رسیدن به جام جهانی بازماند تاثر قلبی که من نسبت به این موضع داشتم( وشاید خیلی از بینندگان ) هنگام اجرای خبر و بعد از آن در بخش گفتگوی ویژه خبری کاملا محسوس بود ( البته همین جا این نکته رو هم ذکر کنم که این نظریه مخالفانی هم دارد دوستانی که معتقدند اولا گوینده باید آرامش را به بیننده خود منتقل کند و دوما جهت گیری در اجرای خبر واکنش منفی و احیانا موضع گیری مخاطب را به همراه دارد ، حتما توجه دارید که منظور من از ارتباط غیر کلامی جهت گیری به نفع یا بر علیه موضوعی نیست) به هرحال معتقدم گوینده هم انسانی مثل مخاطبانش دارای عواطف و احساسات که با بکارگیری صحیح و در حد معقول آن می تواند در ایجاد و استمرار یک ارتباط مطلوب با مخاطبان موفق باشد البته ذکر این نکته هم را ضروری می دانم که رعایت اعتدال در هرکاری توصیه شده است مثلا گوینده ورزشی باید به لحاظ ویژگیهای یک فضای ورزشی(سرزندگی ،شادابی و ...) معمولا لبخندی هم بر لب داشته باشد ولی همراهی این لبخند با خبر باخت تیم ملی .... حرفهای نا مربوط !! مخاطبان را در پی خواهد داشت ! پس مثل هر موضوع دیگری توجه به زمان و مکان را در بکارگیری تکنیکهای ارتباطی به شما و خودم توصیه می کنم تا بعد ...

شنبه هشتم خرداد 1389 :: 17:40 ::  نويسنده : جاوید (سکوت)

می خواهم گوینده شوم !(1)

تعارف را بذاریم کنار حرفه گویندگی از جمله مشاغل مورد علاقه و به قول من جذاب ! کار رسانه ای است شاهد این مدعا هم هزاران داوطلبی است که در آزمونهای گویندگی شرکت می کنند و از میان این افراد گاهی هیچیک امتیاز لازم را نمی آورد !در متنی که بزودی برای شما ارسال می کنم بخشی از ویژگیهای یک گوینده ورزشی را یادآور می شوم . ولی به عنوان پیش درامد این موضوع خدمتتان عرض می کنم مهمترین خصوصیات یک گوینده برون گرا بودن و توانائی برقراری ارتباط مطلوب و مثبت با دیگران است .افراد درون گرا و گوشه گیر طبیعتا در این حرفه موفقیت چندانی بدست نمی آورند .

می خواهم گوینده شوم !(1)

تعارف را بذاریم کنار حرفه گویندگی از جمله مشاغل مورد علاقه و به قول من جذاب ! کار رسانه ای است شاهد این مدعا هم هزاران داوطلبی است که در آزمونهای گویندگی شرکت می کنند و از میان این افراد گاهی هیچیک امتیاز لازم را نمی آورد !در متنی که بزودی برای شما ارسال می کنم بخشی از ویژگیهای یک گوینده ورزشی را یادآور می شوم . ولی به عنوان پیش درامد این موضوع خدمتتان عرض می کنم مهمترین خصوصیات یک گوینده برون گرا بودن و توانائی برقراری ارتباط مطلوب و مثبت با دیگران است .افراد درون گرا و گوشه گیر طبیعتا در این حرفه موفقیت چندانی بدست نمی آورند .در طول سالهائی که در رادیو یا تلویزیون مشغول به کار هستم گویندگان و مجریانی موفق بوده و هستند که توانسته اند با زبان مخاطب صحبت کرده و با ارتباط صحیح با آنان زمینه اعتماد و همراهی مخاطبان را فراهم کنند و این مزیت کمی نیست.پس  قبل از اینکه بخواهیم این شغل را انتخاب کنیم ببنیم تا چه اندازه اهل معاشرت و به قول من جوشیدن با مردم هستیم  تا بعد به مراحل فنی تر این شغل برسیم توی بخش قبلی این بحث گفتم که برای شروع این کار(گویندگی ) اول باید یکسری شرایط ذاتی آن را داشت مثل داشتن روحیه ارتباط و جوشیدن با مردم ، در ادامه این مبحث مواردی دیگه از کلیات کار را براتون می گم و بعد می رسیم به بحث اصلی من که شرایط یک گوینده ورزشی است

  1. تن صدا : این موضوع یک نعمت  خدادادی است و مثل خیلی از هنرمندان که ویژگیهای منحصر به فرد خود را دارند و بواسطه آن از دیگران متمایز می شوند داشتن طنین صدای مناسب و دلنشین هم استعدادی خدادادی است که با تقویت وآموزش می توانیم آن را بهبود بخشیم (نکته مهمی است به صدای خودتان خوب گوش کنید البته نه به آوازهای خود در حمام !!)
  2. چهره جذاب : تلویزیون یک رسانه دیداری است و شما از طریق آن با مردم ارتباط پیدا می کنید بنابراین داشتن یک حداقل هائی از زیبایی اجتناب ناپذیر است ! این ویژگی هم خدادادی است البته شما می توانید با یک مقدار تغییرات تا حدودی چهره خود را دگرگون کنید مثلا شما می توانید با زدن عینک و یا تغییر فرم آرایشی ریش و سبیل  تغییراتی را در چهره خود بوجود بیاورید
  3. اعتماد به نفس : من تعبیرم از گوینده موفق کسی است که آرامش زیادی دارد در بسیاری از موارد زندگی ما داشتن آرامش می تواند گره گشا باشد اگر اصولا آدمی هستید که اضطراب زیادی دارید سراغ گویندگی نروید چرا که بدون اعتماد به نفس دچار تزلزل می شوید و در ارائه کار ناموفق خواهید بود
  4. آشنائی با ادبیات فارسی : شرط لازمه چرا  که در یک رسانه گسترده و فر اگیر مثل تلویزیون کار می کنید و مخاطبان شما از طبقات مختلف هستند و اشتباهات دستوری و زبانی شما به شدت به اعتبارتان لطمه می زند مردم ما هم خدا خیرشان دهد اگر صد بار اجرای خوب داشته باشی و یک اشتباه هم حالا ! در بین کار پیش بیاید شما را با همان اشتباهتان یاد می کنند !! بنابراین زبان و ادبیات فارسی و قواعد ومقررات حاکم بر آن را باید به خوبی بدانید
  5. تحصیلات آکادمیک : گوینده ای که در رشته خاص خودش تحصیلات دانشگاهی هم داشته باشد موفق تر است مثلا شما گوینده خبر اقتصادی هستید اگر تحصیلات و یا حداقل اطلاعات مناسب و کاملی از مفاهیم اقتصادی و رویدادهای این بخش در کشور و جهان داشته باشید آنوقت کار را بهتر اداره می کنید وبه قول قدیمیهای کار گویندگی روی کار راه می روید ( یعنی موضوع در دستتان است )

در بخش بعدی درباره گویندگی خبر ورزشی مطلبی خواهم نوشت (یک بررسی کنید ببنید واقعا گوینده هستید اگر سئوالی هم دارید کامنت بگذارید )

چهارشنبه پنجم خرداد 1389 :: 20:56 ::  نويسنده : جاوید (سکوت)

گویندگی و اجرا در رادیو و تلویزیون

 

وبلاگ ژورنالیزم جدید

چند توصیه به گویندگان

 

1)   واژه ها را کامل ادا کنید ،هیچ حرفی را در کلمه و هیچ کلمه ای را در جمله ناقص و نا تمام بیان نکنید.مثلا دقیقه را نگویید دییقه،عزایزان را نگویی عیزان تغییر را نگویی تعغییر و ...

2)   مطالعه کنید و فراوان متن و کتاب بخوانید.با مطالعه ،مهارت کشف و دریافت مفاهیم بلند را کسب می کنید و گنجینه وازگان شما غنی  تر می شود.

کاربرد واژه ها و جایگاه هر کدام را دریابید و در انتخاب واژه ها اشتباه نکنيد و شان مصرف هر کلمه رابیاموزید.گلستان سعدی ،دیوان حافظ،، نثر و شعر امروز، متون علمی ،فلسفی، هنری د ینی ،تاریخی  سیاسی ، داستان کوتاه و بلند،مثل های فارسی ،آیات و احادیث ،جملات بزرگان،نمونه های مطالعاتی،.

3)تقلید نکنید،صدا و شیوه بیان گویندگان موفق را گوش کنید و به چگونگی بیان آنها توجه کنید اما تقلید نکنید.تقلید نازل است و گوینده را از ورود به دنیای مستقل محروم می کند.هر گوینده باید خودش باشد نه دیگری .البته تقلید در زمان ابتدایی یادگیری لازم است اما به تدریج که به تعادل و جایگاه مناسبی رسیدید به ویزگی ها و استعدادهای فردی تکیه کنید و خودتان باشید، تقلید به این معنا که خودمان را فراموش کنیم و استعداد خود را حقیر کنیم و نادیده بگیریم و کاملا فرد دست دوم از گوینده ای دیگر بشویم کار مرودود و بی جوابی است .مردم اینگونه افراد را دوست ندارند.

 

4)زبان فارسی و قوائد زبان ملی خود را یاد بگیرید . این یادگیر باعث می شود که آشفته سخن نگویید و  همیشه سخن شما را به راحتی بفهمند.

5) خطاها،مسامحات و غلط های رایج گفتاری و نوشتاری رابشناسید و از آنها پرهیز کنید.برای فرد عادی در جامعه خطای زبانی عیب است اما برای گوینده زشت است.خطاهایی مانند گاهاً، دوماً ،عمراً،خواهشاً،لازم به ذکر است،فرمایشات،اساتید ،شئونات،اگرچه و ده ها نمونه دیگر ،گوینده را برای برقرای ارتباطی موثر یا مخاطب شنونده با بیننده عاجز می کند.

6) شعر خوانی را یاد بگیرید،شعر را غلط نخوانید،تکیه ها، مکث ها،حرکت ها   را هنگام خواندن شعر رعایت کنید.

اگر بیتی از شعر سوالی است آن را سوالی بخوانید اگر درخواست آن را با لحن درخواست ادا کنید.اگر افسوس ،حسرت ،غبطه، خواهش یا نهیب ،دستور،نصیحت،عتاب،خبر،هدلی،مژده و بشارت در شعر باشد هرکدام را درست بیان کنید.

خوب است هنگام خواندن شعر در رادیو ،تلویزیون یا اجرای همایش به هفت ویزگی خواندن شعر در این حالات آشنا باشید.

7) با ادبیات فارسی،ادبیات داستانی و نمونه های مکتوب و متون مربوط در حد نیاز آشنا باشید و نام شخصیت ها و مفاخر مرتبط با آن را بشناسید و گاهی برخی از نمونه های مکتوب را ورق بزنید و بخوانید و چیز هایی از آن ها را در دفتر گزیده هایتان برای کاربرد یاداشت کنید.

 

8) برخی از حکایت های کوتاه گلستان سعدی یا بهارستان جامی و دیگر مفاخیر فارسی و ادبیات خارجی را حفظ کنید و ذهن و حافظه خود را برای آنها زینت بخشید  و در مواقع نیاز به کار ببرید.

9) برای زبان فارسی احترام و ارزش قلبی و درونی قایل باشید و و این زبان را درست ،شیرین و بدون غلط و شفاف و ساده و بدون تکلف به مردم عرضه کنید.

10) مردم و کشور خود را دوست بدارید و در ادای این دوستی ذره ای ریا و تظاهر نکنید.گاهی مردم دوستی و میهن دوستی ابزار ریا می شود و از این حالت مهلک که مردم از آن به شدت بیزارند پرهیز کنید.

11) نقد پذیر باشید،نقد پذیر بودن با نقد پسند بودن فرق دارد.

خیلی ها نقد را می پسندند اما فقط نقد را گوش می کنند و عمل نمی کنند.

اما فرد نقد پذیر نقد را می پسندد و گوش می کندو به آن عمل می کند برخی نیز هیچکدام از این دو مورد نیستند بلکه نقد گریزند و از نقد فرار می کنند و خود را بی نیاز از نقد دیگران می دانند این گروه سوم خیلی زود دچار روزمرگی می شوند و از گردونه خارج می شوند.

12) در سخن گفتن عجله نکنید،شتاب نکنید و شفاف گو باشید.برای دستیابی به مهارت شفاف گویی تمرین کنید متن های مختلف را پیش خودتان به آرامی و شمردگی به صورتی که صدای خودتان را بشنوید بخوانید و در گفتار روزانه خود نیز شمرده گویی را درارتباط روزانه تمرین کنید.

13) صدای  خودتان را هنگام حرف زدن و یا خواندن متن ها ی کوتاه ضبط کنید و آن را هم برای خودتان گوش کنید و هم دیگران.دقت کنید چه حرف ها یا حروفی را بد و ناقص یا نا تمام ادا می کنید.کدام  جمله  یا شعر را درست ادا نمی کیند و کدام کلمه یا شعر را قشنگ ادا می کنید.

 

14) موسیقی ایرانی شامل هفت دستگاه و 5 مقام است با برخی گوشه ها و گوش ردیف ها ی  سازی و آوازی در حد نیاز آشنا شوید و سازهای ملی را بشناسید و گوش خود را برای شنیدن قطعات گوناگون سازی و آوایی تربیت کنید.

شیوه انطباق آهنگ های مختلف با متون مختلف را تمرین کنید و بیامورزید.مثلا بدانید هنگامیکه مثنوی مولانا را می خوانید چه نوع موسیقی یا چه سازی در چه دستگاه و گوشه ای مناسبتر است.

15) برای یادگیری حداقل یک زبان دوم تلاش کنید.با این مهارت بدون نیاز به دیگران مستقیم با منابع خارجی دسترسی خواهید داشت و با آخرین یافته های حرفه ای آشنا خواهید شد و در برخورد احتمالی با متن های خارجی و یا شنیدن آموزش های استادان خارجی با حداقل مشکل روبرو می شودید.

 

16) گویندگان به ویزه گویندگان رادیو گوش خود را برای شنیدن و درست شندین و خوب شندین و دقیق شدن تربیت کنند.بارها دقایقی از وقت خود را صرف تربیت گوش کنند.گوش گوینده باید فوق العاده دقیق و حساس باشد.صاحب چنین گوشی بهتر رشد می کند خطا نمی شوند بنابراین خطا نمی گوید.خوب می شنود بنابراین خوب می گوید.درست می شنوند بنابراین  درست می گوید.

خوب گوش کردن هنگام ارتباط کلامی نیز به گوینده وجاهت رفتار و اثرگذاری بیشتر می بخشد.گویندگان که خوب گوش نمی کنند بنابراین دقیق نمی شوند و خطا می روند  و هیچگاه کلمات و  و واژه ها در دهان و بیان ایشان خوب جا نمي افتد و گوینده به شیوایی بیان نمی رسد.

 

17) برا ی دستیابی به اخلاق حرفه ای تلاش کنید.اخلاق حرفه ای ،مجموعه رفتارها و عادات و حالاتی مانند سهیم کردن دیگر در آموخته و تجربه های خودش و اینکه همکاران خودش را بی دریغ کمک کند و آنها را در مسیر کارشان یاری رساند و سعی در حذف و تحقیر آنها نکن ، میباشد . روحیه تحسین کردن همکاران را بداند و به کار گیرد.چنین گوینده ای را همه اهل رسانه  چه در حضور و چه در غیابش می پسندند و او را محبوب خود می دانند .

18) در رفتار و گفتار و ظاهرتان عادی و متعادل باشید.ساده  بودن راحت ترین شیوه و نافذ ترین روش ارتباطی است . تفاخر و خودبزرگ بینی یا سطحی گویی و بازاری حرف زدن ؛ نادیده گرفتن شان مردم و کوچ  شمردن آنهاست.

یادتان باشد ،رهبران بزرگ ،گویندگان موفق و مدیران محبوب ، پیچیده اندیشیدند ولی ساده و راحت رفتار می کنند.برای دستیابی به این جایگاه دوست داشتنی تلاش کنید و از هرگونه ایراد و عیب رفتاری و کلامی مانند بدگویی ،تحقیر دیگران ، ظاهرسازی،میل به حذف رقیب ،خودبزرگ بینی ،آموزش گریزی و فرار از نقد ،احساس مهلک بی نیازی دورباشید وبه خود خوش رفتاری ، خوش خلقی،تبسم چهره،آراستگی متعادل ظاهر،تحسین دیگران ،خوب گوش کردن حرف دیگران ،نظم و تعهد در وظایف عبادی بویژه نماز،زینت ببخشید.

19) سعی کنید همه جا و در همه حال و در هر مکان گوينده باشید.برخی فقط زمانیکه جلوی دوربین قرار می گیرند یا در میکروفن رادیو صحبت می کند گوینده هستند و به محض اینکه از این حالات خارج می شوند آدم دیگری می شوند.این اشتباه است.

یادتان باشد در هر حال باید گوینده ای شایسته باشید و دو یا چند شخصیتی نباشیدو اگر در هر حال یکجور باشید و غیر از جلوی دوربین  پشت میکروفن و در همه جا مراقب کلام و رفتارتان باشید.شایستگی های گویندگی در شما درونی می شود و اثر کلامتان در مردم پایدار است و محبوب مردم می شوید.تلاش نکنید مشهور شوید ،سعی کنید محبوب باشید.رسانه خود به خود شهرت می آورد و چه خوب چه بد.

اما محبوب بودن سخت است .دوستی مردم بدست نمی آید مگراینکه از درون به شغل و وظایف حرفه ای خود متعهد باشیم و در قلب و دل مردم را دوست داشته باشیم.

 

20) نوع صدای خودتان را بشناسید و جای مصرف آن را بدانید.صدای هر فردی محدوده مصرف دارد ،نباید از آن پایین تر یا بالاتر برود.گاهی که صدای برخی از گوینده ها و مجریان بالاتر می رود و نزدیک فریاد می شود دیگر توان بیان احساس را ندارند.صدایشان خراب می شود.بعضی از گویندگان چون جای مصرف صدایشان را

نمی دانند و مهارت فراز و نشیب صدا را نمی دانند صدایشان را خراب می کنند..گرچه اصل صدای ایشان خراب نیست نمی دانند چگونه آن را مصرف کنند..گستره مصرف صدای گوینده را دیو با گوینده تلویزیون تفاوت دارد.مصرف صدای گوینده با مجری فرق دارد.

 

امروز بعضی از گویندگان و مجریان کارشان داد و فریاد است.به اسم اینکه شيوه گویندگی و اجرای رسانه ای در حال دگرگونی است .فریاد می زنند و اگر هم اجرا می کنند هم فریاد می زنند.اینگونه کارها تحول و دگرگونی نيست .

گوینده اگر بخواهند تحول ایجاد کنند باید روی سکویی مطمئن از ویژگی هاي پایه  و اصیل گویندگی قرا داشته باشد و سپس دست به ایجاد طرحی نو بزند.

کنترل مخاطب و توهین به مردم و نادیده گرفتن ادب ارتباط و فراموش كردن شیوه های  ارتباط کلامی را نمی توان تحول و دگرگونی رسانه ای نام گذاشت. یادتان باشد این گروه مدتی موجی ایجاد می کنند و به تدریج کم رنگ و حذف می شوند.

 

 

 

شنبه یکم خرداد 1389 :: 19:52 ::  نويسنده : جاوید (سکوت)
تهیه خبر:
تفاوت خبر، تفسير و تشريح

خبر: در خبر نبايد و هيچ حقي نداريم در آن دخل و تصرف كنيم بلكه 

عين واقعه را بايد بيان كنيم و يك خبرنگار بايد وقايع را بي طرفانه 

بدون غرض ديدنيها و شنيدنيها را منتقل كند.

تفسير: مفسر يا نويسنده درباره رويدادي كه احتمالاً خبر آن جداگانه 

منتشر شده اظهار نظر مي كنند و در نوشته هايش استنباط، انديشه و  

قضاوت شخصي خود را بيان مي كند مي تواند از نظريه ديگران كه 

مورد قبول اوست استفاده كند. در تفسير نويسنده ممكن است موضوعي

 را رد يا از آن حمايت كند به طور كلي تفسير در رده بندي مقاله هاي

 روزنامه نگاري قرار مي گيرد و نظر نويسنده در مورد يك رويداد 

است و در آن به عنصر خبري چرا پاسخ داده مي شود.

تشريح خبر: منظور بيان مفصل و مشروح عناصر عيني و واقعه يك 

رويداد كه خبرنگار حقي ندارد نظرات شخصي خود را در آن بيان كند 

در واقعه به عناصر چرا و چگونه تواماً پاسخ مي گويد.

تيتر

مهمترين پيام خبر بطور خلاصه و فشرده و بمنظور ترغيب خواننده 

براي خواندن ليد و متن را تيتر گويند.

اصول و قواعد نگارش تيتر:

1- بايد ساده و روان باشد

2- بايد روشن و دقيق باشد

3- بايد با متن خبر تطبيق كند

4- بايدخلاصه مهمترين مطلب خبر باشد

5- بايد زنده و جاويد و حالت دايناميك (Dynamic) داشته باشد.

6- بايد با شرح خبر تناسب باشد

7- بايد مستقل از خبر باشد

8- نبايد كلمات تكراري داشته باشد

9- بايد با حداقل كلمه حداكثر معني و مفهوم را بيان كند

10-تيتر بايد تأثير ايجاد شده اش با تأثير مورد نظر تطبيق كند

11-از نوشتن تيترهاي منفي بايد اجتناب كند

12-از نوشتن تيترهاي سوالي بايد خودداري كرد

13- انتخاب فعل مناسب كلمه موفقيت در نگارش تيتر است.

14-از نوشتن حرف اضافه در ابتداي تير بايد خود داري كرد

15-فعل بكار رفته در تيتر بايد از افعال معلوم باشد.

اجزاي تيتر را تعريف كنيد: تيتر نويس به منظور ايجاد جذابيت و افزايش كنش ظاهري مطلب به غير از تيتر اصلي تيترهاي ديگري را با حروف كوچكتر در بالا و پايين تيتر اصلي مي نويسد.

روتيتر: تيتري است بالاي تيتر اصلي نوشته مي شود.

خلاصه تيتر: حروف تيترهاي خلاصه از انواع تيترهاي ديگر كوچكتر 

بوده براي مشخص كردن آن از ستاره يا دايره سياه استفاده مي شود و 

گاهي در درون كادر قرار مي گيرد.

ميان تيتر: معمولاً در وسط خبرهاي طولاني براي تفكيك بكار مي رود.

سبك هاي خبر: خبرنگاران بايد بعد از شناختن خبر و جمع آوري 

اطلاعات، مطالب را در قالب بسته بنديهاي جذاب به مخاطبان ارائه دهد

 و پس او قدر جذابتر و محتواي آن پربارتر باشد شمار مشتريان و 

ميزان تأثيرش بيشتر مي شود و بر عكس

ويژگيهاي سبك هرم وارونه يا معكوس: 1- مهمترين مطلب در ابتدا

 قرار مي گيرد 2- موثرترين و كارآفرين ترين روش انتقال اطلاعات 

3- كم ارزش ترين در انتها قرار مي گيرد 4- در زمان خواندن 

روزنامه بين 20 تا 60 دقيقه بيشترين حجم خبر را به خواننده منتقل مي كند..

مزاياي استفاده از سبك هرم وارونه در سبك خبر نويسي

: 1- در ابتدا خلاصه مهم ترين مطلب قرار مي گيرد 2- زمان كمتري 

براي دريافت مطلب لازم است 3- خواننده را خسته نمي كند 4- حس

 كنجكاوي خواننده را تحريك مي كند 5- خواننده را به خواندن خبر

 ترغيب مي كند 6- كار دبيران و سر دبيران را راحت مي كند 7- متن

 خبر بر پايه ارزش مطالب تنظيم مي گردد. 8- كار فني و ماكت بندي 

را ساده مي كند.

معايب سبك هرم وارونه: 1- احتمال دارد خواننده را از خواندن بقيه 

خبر باز دارد 2- بعلت خلاصه شدن ممكن است برخي از اطلاعات از

 متن حذف شود 3- در بعضي از موارد مخصوصاً در مورد خبرهاي

 طولاني آنچه در ابتدا گفته ميشود دوباره در متن خبر تكرار مي گردد 

4- اعمال نظر خبرنگار در اين نوع سبك زياد است.

سبك تاريخي: 1- مطالب بر اساس ارزش آنها نوشته نمي شود 2- 

مطالب همانطور كه اتفاق افتاده بايد بيان شود 3- براي مطالب خبري 

روز مناسب نيست در تهيه مقالات و گزارش تحقيقي مي شود مورد 

استفاده قرار گيرد در جملات هفتگي استفاده از آن قابل قبول تر است.

مزاياي استفاده از سبك تاريخي: 1- مطالب كاملتر بيان مي شود 2- 

اعمال نظر خبرنگار در دخل و تصرف و برجسته كردن مطالب كمتر است.

معايب سبك تاريخي: 1- زمان بيشتري براي دريافت مهمترين مطلب 

لازم است 2-خواننده را خسته مي كند 3- از لحاظ تيتر نويسي و ماكت

 بندي كار را مشكل مي كند 4- ترغيب خواننده به خواندن خبر با توجه 

به ميزان كم سوادان كمتر است.

سبك بازگشت به عقب: مطالب از نو به سمت كهنه نوشته مي شود يعني

 آخرين خبر در ابتدا گفته ميشود و سوابق امر در انتها آورده مي شود.

سبك تشريحي: اين شيوه از نگارش نسبت با سبكهاي ديگر كاربرد 

كمتري دارد و در خبرهاي طولاني استفاده مي شود پس از ذكر هر 

قسمت از خبر اطلاعات تكميلي ارائه مي شود اين اطلاعات مي تواند

 سابقه خبر اطلاعات شخصي خبرنگار كه موجب روشن شدن مطلب 

شود

سبك پايان شگفت انگيز: سبكي كه ليد ندارد قسمتهاي مختلف خبر 

طوري تنظيم مي شود كه به قسمت جذاب و شگفت انگيز و شيرين 

خاتمه يابد و در واقع خبر در قسمت انتهاي براي مخاطبان گشوده مي 

شود اين شيوه نگارش براي خبرهاي كوتاه مناسب است.

 

انواع روزنامهنگاري

1- روزنامه نگاري آزادي گرا: بعد از جنگ جهاني اول تا اواسط 

دهه 1960 را در بر مي گيرد و بر گزارش واقعيتها استوار مي باشد. 

اين روزنامه نگاري به 4 دسته تقسيم مي شود.

(1- روزنامه نگاري عيني 2- روزنامه نگاري تشريحي 3- 

روزنامه نگاري عمقي 4- روزنامه نگاري تحقيقي)

1-1- روزنامه نگاري عيني: والتر ليپمن در سال 1920 

تحقيقي به سنجش صحت اخبار نيويورك تايمز پرداخت و در آخر 

پژوهش به جهت گيري هاي شخصي و گزارش مقرضانه خبرنگاران 

اين روزنامه انتقاد كرد و عقيده داشت اخبار همانگونه كه اتفاق مي افتد

 مورد توجه نبوده بلكه آنطور كه خبرنگاران دوست داشته اند مطرح 

مي شده ليپمن به روزنامه نگاري واقعيت جو وعيني گرا توجه داشت 

وتأثير ندادن احساسات و تمايلات و علاقه هاي شخصي توجه داشت و 

عقيده داشت كه اخبار بايد بدون بي طرفي منتشر شود و گاهي اوقات به 

اين روزنامه نگاري مخالف جو هم گفته مي شود.

1-2- روزنامهنگاري تشريحي: در سال 1922 و با انتشار هفته

 نامه تايم نامگذاري شد روزنامه نگاران اين هفته عقيده داشتند اخبار

 روزانه درباره رويدادها، نيازهاي خوانندگان را ارضاء نمي كنه و 

عقيده داشتند كه گزارشهاي خبري به صورت دقيق تر در اختيار

 مخاطبان قرار بايد بگيرد بنابر اين به تفسير، تشريح و تجزيه و تحليل

 اخبار به طور دقيق مي پرداختند.

1-3- روزنامهنگاري عمقي: از طرفداران اين روزنامه نگاري

 ميخائيل كاپ مي باشد و روزنامه نگاران آمريكائي براي كاملتر كردن

 گزارشهاي خبري به بررسي عمقي مطالب مي پرداختند و زمان زيادي

 صرف مطالعه و بررسي رويداد مي گذاشتند تا گزارش خبري دقيق و 

كامل در اختيار مخاطبان قرار بگيرد. انتقاد وارد شده به اين روزنامه 

نگاري: 1- وقت زيادي نياز بود براي كامل كردن اطلاعات 2- نياز به

 وسعت انتشار در صفحات نشريه بود.

1-4- روزنامهنگاري تحقيقي: از سال 1970 توسط كارل برن

 نشتاين و باب ود وارد مطرح شده اين روزنامه نگاري بيشتر وقايع 

سياسي توجه داشت و خبرنگاران پوشش هاي فراواني براي كسب 

واقعيت تلاش مي كردند كه اطلاعاتي كه مخفي مانده آشكار نمايند و

 مخاطبان را در اين زمينه مطالعه سازند.

 

2- روزنامه نگاري انتقاد گرا: در اين نوع روزنامه نگاري به 

خبرنگاري متعهد و مدافع گر توجه دارد در واقع به جاي تمركز به 

اخبار بر روي آزادي و عينيت ومسئوليت وتعهد وسايل ارتباط جمعي 

تكيه دارد. به سه دسته تقسيم مي شود. (1- روزنامه نگاري زير زميني 

يا اعتراض گر 2- روزنامه نگاري متعهد :2-1- روزنامه نگاري مدافع

 گر 2-2- روزنامه نگاري مشاركت جو3- روزنامه نگاري نوين)

2-1- روزنامه نگاري زير زميني يا اعتراض گر: در فاصله

 سال هاي 1964 تا 73 مطرح بود توسط دانشجويان جوان كه مخالف

 با وضع مستقر و ارزشهاي سياسي، اجتماعي مورد حمايت نظام آمريكا

 صورت گرفت اين نشريات 4 صفحه اي با قد كوچك منتشر مي شد كه

 مخالفت خود را نسبت به تبعيض نژادي، ادامه جنگ ويتنام، معيارهاي

 مادي جامعه مصرفي، نا برابري زنان و مردان و آلودگي محيط زيست

 مطرح بود و به مطبوعات زير زميني معروف بودند ولي كارشان غير

 قانوني نبود در اين روزنامه نگاري به روزنامه نگاري اعتراض گر

 معروف بود.

2-2- روزنامه متعهد:  

2-2-1- مدافع گر: كه نقش دفاعي به عهده دارند و بر 

مبناي هدف‌ها و مقاصد موردنظر در مورد رويدادها و مسائل خاص

 سياسي و اجتماعي موضع‌گيري مي‌كردند.

2-2-2- رونامه‌نگاري مشاركت‌جو: در واقع 

روزنامه‌نگاران درجريان رويداد اجتماعي و سياسي مشاركت فعالانه

 داشتند بطوري كه روزنامه‌نگار با توجه به مسئوليت و تعهد اجتماعي

  خويش درگير واقعيت مي‌شد.

 

2-3- روزنامه‌نگاري نوين: در سال 1908 توسط تام ولف 

مورد توجه بود. كاربرد اين كسب داستان‌هاي تخيلي بلند و كوتاه مطرح 

بود هم از واقعيت عيني رونامه‌نگاري و هم واقعيت ذهني در داستان

 استفاده مي‌شد.

ويژگي‌هاي كسب روزنامه‌نگاري نوين

 

1- توجه به شخصيت فردي: روزنامه‌نگار با مصاحبه‌‌هاي پياپي با

 مصاحبه‌شوندگان سعي مي‌شود احساسات آنان را در زمان وقوع اتفاق

 ثبت شود.

2- بيان جزئيات نمادي: توجه به طرز لباس پوشيدن، ‌حركات،‌ 

عادات غذا خوردن، راه رفتن، و محل زندگي براي آشنايي بيشتر

 مخاطبان

3- گفت‌و‌شنود وسيع: منظور اين مي‌باشد كه گفته‌هاي مصاحبه‌شونده‌ها

 عيناً و به طور مستقيم نقل گردد.

4- توصيف صحنه به صحنه: اين گزارش‌ها به درد مجلات ماهانه و

 فصلي و يا كتاب‌نگاري مورد توجه است و بيش از هر چيز به واقعيت

 ذهني توجه دارد و از عيني‌گرايي فاصله‌ مي‌گيرد و انتقادي كه وارد 

است خبرنگار نمي‌تواند هفته‌ها و ماه‌ها براي تهيه يك‌گزارش زمان 

بگذارد

 


 

 

 

50 قاعده مختصر و مفید در خبرنویسی

 

 

الف ) اصول خبرنویسی : 


( نوشتن یک جمله درست سخت ترین کار دنیاست .) ارنست همینگوی


1. مفاهیم اساسی خبر نویسی عبارتند از : درستی ، روشنی و جامعیت خبر 
2. خبر باید درست ،کامل ، ساده ، روان و به زبان مردم عامی و در 

جمله های کوتاه نوشته شود .


 3. خبر باید فاقد واژه ها و عبارتهای دشوار و دور از ذهن باشد. 


 4. خبر باید بیشترین اطلاعات را در کوتاه ترین متن ارائه کندتا 

علاقه مندان در کمترین فرصت بیشترین بهره را ازآن ببرند. 


 5. خبر باید به گونه ای تنظیم شود که بخشهای مختلف آن(تیتر و لید و

 متن)با یکدیگر هماهنگی وتطابق لازم را داشته باشند. 


 6. خبر باید اطلاعات مورد نیاز خوانندگان را در بر داشته باشد. 


 7. در خبر نباید پاراگراف ها را با یک عبارت تکراری آغاز کرد. 


 8. به هنگام به کاربردن نام افراد ، سازمانها در خبر آنچه مهم است 

آگاهی مخاطب از مقام وملیت و جنسیت فرد است و دانستن نام و نام

 خانوادگی برای مخاطب ارجحیت ندارد و برای آن که شناسایی به 

خوبی صورت گیرد ، باید در بار اول ، به ترتیب به نام و نام

 خانوادگی ، مقام اجتماعی ونام کامل سازمان اشاره شود و در

 پاراگرافهای بعدی با توجه به متن خبر از مشخصات بعدی استفاده 

کرد. 
 9. در خبر باید از کاربرد عنوانهای تحصیلی (دکتر،مهندس)عنوان 

های آداب منشانه (آقا،خانم،تیمسار،جناب ) خودداری شود. 


 10.برای تهیه و نگارش یک خبر خوب و کامل تکیه برحافظه کافی 

نیست ، بلکه از آغاز تا پایان تهیه گزارش باید یادداشت برداری شود 

و پس از دوباره خوانی ، تکمیل و اصلاح متن ، خبر به صورت دقیق

 تنظیم گردد. بنابراین قلم ، کاغذ ، ضبط صوت و دوربین عکاسی از

 لوازم ضروری تهیه خبر است .


 10. برای تهیه خبرهای کامل ، جامع و تازه باید همواره با مردم در

 تماس بود و نیازهای جامعه را شناخت .


 11. همواره پس از تنظیم خبر باید دوباره خوانی خبر صورت گیرد ،

 تا هرگونه ابهام احتمالی رفع شده و از جامع و کامل بودن و 


صحیح بودن خبر اطمینان حاصل شود.


  12. نویسنده خبر باید به دستور زبان و آیین نگارش فارسی مسلط و

 به فرهنگ غنی ایرانی و اسلامی جامعه آشنایی کامل داشته باشد. 


 13. برای موفقیت در عرصه خبرنویسی،نویسنده خبر باید آگاهی های

 سیاسی، فرهنگی ، اجتماعی ،اقتصادی و دینی خود را افزایش دهد. 


 14. توجه به تازگی واهمیت سرعت درتهیه خبر و از ضروریات 

حرفه خبرنگاری است . ولی بهانه سرعت در کار توجیه مناسبی برای 
بی دقتی در نگارش خبر نیست .


 15. مشاهده غلط املایی و انشایی در خبرنویسی به هیچ وجه

 پذیرفتنی نیست . 


 16. نامهای خارجی ، نامهای خاص ، عبارات علمی و نقل قول از

 دیگران را در متن خبر باید داخل گیومه نوشت. 


 17. در نگارش نامهای خاص وعام به ویژه اسامی خارجی دقت در

 نگارش شرط لازم و یکسان نویسی نامها شرط کافی است .


 18. خبرهای جالب از رویدادهایی که به نظر دیگران عادی و کم

 ارزش می آیند ، به وجود می آید. 


 19. هرچه اهمیت موضوع خبر بیشترو هراندازه علاقه متقاضیان 

برای آگاهی از خبر بیشتر باشد، باید خبر را مشروح تر نوشت. 


  20. خبر نادرست به جای پاسخ گویی به نیاز متقاضیان چند پرسش

 جدید را مطرح کرده و آنها رانیز بی پاسخ می گذارد. 


 21. رفتار شایسته و منطقی و آراستگی ظاهری هنگام تهیه خبر تاثیر

 بسیاری برروی منبع خبر دارد. 


 22. فرد حقیقی و یا حقوقی که خبر از او سرچشمه می گیرد را منبع 

خبر می گویند. 


 23. تاحد امکان درخبرباید به نقل قول مستقیم پرداخت و بایدتلاش 

کرد تا انتقال مفهوم پیام ومطلب بر منبع خبر استوار شود. 


 24. سابقه خبر یعنی توضیح دادن در خصوص گذشته و پیشینه 

خبرکه معمولا در پاراگراف آخر و پس از ارائه مطالب جدیدمی آید، 


ذکر این سابقه کمک شایانی در درک بهتر خبر برای مخاطب خواهد 

داشت و برای اتصال سابقه به متن خبر از واژه های کلیشه ای نظیر

 گفتنی است ، شایان ذکر است و … استفاده می شود .


 25. در نگارش خبر باید مقیاسهای متری ، میزان و بهای کالاها ، 

درجه ها و درصدها ، آمارها ، رتبه ها، ساعت و تاریخ ، روزها و 

صفحه کتابها و مانند آن را باید با عدد نوشت. 


 26. شماره یک وکسر کمتر از یک را باید با حروف نوشت . 

 

( شماره های 2 و 10 را می توان هم با حرف و هم با عدد نوشت. )


 27. رعایت نشانه گذاری فارسی در تنظیم و نگارش خبر الزامی 

است. 


ب) قواعد تیتر نویسی :


کم گوی و گزیده گوی چون در تا زاندک تو جهان شود پر


28. تیتر جوهره و روح خبر و ماندگارترین قسمت خبر در ذهن 

مخاطب است.و باید خلاصه مهمترین مطلب خبر باشد. 


29. تیترنویسی یکی از فنی ترین ، حرفه ای ترین و در عین حال

 شیرین ترین کارهای تهیه خبر است . تیتر اگر اصولی و با علم


به ویژگیهای مخاطب و متناسب با موضوع انتخاب شود می تواند 

بسیاری از مخاطبین بی تفاوت نشریات را نیز جذب کند. 


30.تیتر جمله ای است که در خلاصه ترین شکل ممکن ، قصد دارد 

پیامی مرتبط با متن خبر را به مخاطب منتقل کند.


31. از تکرار کلمات در تیتر باید خودداری شود. همچنین در تیتر از

 کاربرد واژه های اضافی و توضیحی باید خودداری کرد.


 32.تیتر باید به گونه ای باشد که درآن به اندازه نیاز و فقط به 

مهمترین عناصر شش گانه خبری اشاره شود . 


 33.در نگارش تیتر باید از واژه های آشنا و رسا استفاده کرد . 


  34.تیتر باید حتی الامکان با فعل به پایان رسیده و دارای مفهوم 

باشد. 
 35.در تیتر نیاز به نقطه گذاری در پایان جمله نیست ، ولی به 

کاربردن علائم سجاوندی در داخل تیتر اشکالی ندارد. 


 36.تیتر بایدکوتاه ،جامع و مانع ،مختصر و مفید ، منطبق و هماهنگ 

با خبر،جاذب وجالب،روشن و دقیق،روان و سلیس و بدون ابهام باشد.

 37. تیتر نباید مبهم و شعاری باشد. همچنین از نگارش تیتر سئوالی و

 منفی باید پرهیز کرد


 38.در تیتر باید با کمترین واژ ه ها بیشترین معنی ، مفهوم و پیام را

 

 بیان کرد. 


 39.تیتر باید به گونه ای باشد که نوع ، موضوع و ارزشهای خبری 

را بیان کند . 


  40.تیتر حتی المقدور نباید با قیدهای زمان و مکان شروع شود . 


  41.تیتر را باید پس از تنظیم خبر نوشت. 


قواعد لید نویسی : 


از واقعه ای تورا خبر خواهم کرد وآن را به دو حرف مختصر خواهم 

کرد


  42. لید خلاصه مهمترین بخش خبر است .جالب ترین و پرهیجان 

ترین موضوع ، تازه ترین رخداد و محکم ترین بخش خبر را باید 


با کلمات جذاب ، بدیع ، جاندار ، قاطع و هیجان انگیز در لید خبر نوشت . 
 43. د ر تهیه وتنظیم خبر، مهمترین کار نوشتن مقدمه یا لید 

Lead)) به صورت خلاصه و فشرده است.در واقع لید چیزی نیست

 جزهمان چند جمله اول خبر که هدایت گر مخاطب به درون خبر

 است. 


 44. لید باید کوتاه ، درست و رسا باشد ، هرچه لید کوتاه تر باشد ، 

جذاب تراست . لید خوب حداکثر بین 15-10 کلمه است . 


 45. از ذکر مطالب مبهم وکلی و کم اهمیت و جزیی در لید باید

 خودداری شود. 


 46.نام و نام خانوادگی افراد را در صورتی در لید ذکر می کنیم که

 مخاطب بتواند مسوولیت و نقش او را در ذهن مجسم کند،


در غیر این صورت برای معرفی افراد در لید باید از مسوولیت و

 سمت و دیگر خصوصیات مربوط استفاده کرد. 


 47.در لید باید سعی شود به عناصر شش گانه خبری پاسخ داده شود . 
 48. در لید نباید شک و تردید در موضوع خبر رسوخ نماید و 

همچنین از مجهول نویسی در لید باید پرهیز کرد.


 49.جز در موارد استثنایی نباید لید را با زمان ومکان شروع کرد. 


 50.نتیجه واقعه یا رویداد تاحد ممکن باید در لید آورده شود


 

 

  ليد 

پاراگراف و بند اول در تنظيم خبر را ليد مي‌نامند. 

ليد(Lead) در اصطلاح به معني هدايت و راهنمايي است و در واقع 

خلاصه مطالب مهم هر خبر است كه خواننده را به مطالعه خبر اصلي

 تشويق مي‌كند. 

ليد شامل 2 الي 4 جمله است و به انواع زير تقسيم مي‌شود: 

- ليدهايي كه به عناصر خبر پاسخ مي‌گويند اين دسته از ليدها در

 ابتداي جمله با پاسخ، يكي از عناصر خبر آغاز مي‌شود مثل ليدهايي كه

 با اسم شخص، مكان، زمان، ماهيت و چگونگي وقوع رويداد شروع 

مي‌شود.

 

- ليدهايي كه ارزشهاي خبري (شهرت، مجاورت، تازگي و ..) را

 برجسته مي‌كنند در اين ليدها از ارزشهاي خبري در تهيه ليد استفاده 

مي‌شود 

- ليد سوالي و استفهامي: كه براي جذاب كردن خبر ليد با يك 

پرسش مهم و حساسيت‌برانگيز شروع مي‌شود. 

- ليد نقلي: كه بصورت مستقيم يا غيرمستقيم با طرح يك سوال 

آغاز مي‌شود و در واقع در بردارندة ارزش شهرت است و اين سوال كه

 در خبر پاسخ داده خواهد شد در واقع سوال مورد نظر مخاطبان است

 و به اين دليل موجب جلب توجه مي‌شود. 

- ليد تاريخي: اين نوع ليد در واقع به سابقة خبر اشاره داشته و 

مخاطب را سرشار از اطلاعات مورد نياز براي درك بهتر خبر 

مي‌نمايد. 

- ليد تشريحي و تحليلي: اين نوع ليد در اخبار سياسي و اقتصادي

 و گزارشها بكار برده مي‌شود كه در ابتداي خبر به تشريح و تحليل 

پرداخته و دلايل وقوع را نقادانه بررسي مي‌نمايد. 

- ليد تمثيلي: استفاده از ضرب‌المثل و نكات ظريف ادبي در ليد به 

منظور بيان رويدادي در واقع يكي ديگر از ترفندهاي ايجاد جذابيت در

 خبر است. 

- ليد فهرستي: در اين ليد اخبار به شكل بريده بريده و تيتر مانند 

بدون هيچ گونه توضيحي مي‌آيد به اين معني كه اين مطالب همگي در

 خبر وجود دارد و در واقع مخاطب را راهنمايي مي‌كند كه براي 

دسترسي به اطلاعات به متن اصلي خبر مراجعه كند. 

- ليد قياسي: در اين ليد بين 2 واقعه كه مرتبط هستند رابطه‌اي

 متناسب برقرار مي‌شود تا درك رويداد بهتر و جذابيت آن بيشتر باشد. 

- ليد غيرمتعارف: كه از ذوق و هنر خبرنگار سرچشمه مي‌گيرد و

 اغلب بيان اخبار ورزشي، هنري و حوادث به اين شيوه صورت 

مي‌گيرد. 

 

 

متن خبر

 

قسمت اصلي خبر، متن آن خبر است كه پس از تيتر و ليد مي‌آيد و خبر

 اصلي در آن به شيوه‌هاي مختلف نگارش مي‌شود. گاهي متن خبر از 

چندين جمله تشكيل مي‌شود. 

يك نوشته خوب و قابل درك بايد وحدت داشته باشد. يعني متن نبايد از 

موضوع اصلي منحرف شود گاهي ناچار به تكرار يك جمله در متن 

هستيم اين كار را بايد با استفاده از شيوه‌هاي مختلف مثل: كلمات

 ربط‌دهنده و واژه‌هاي هماهنگ كننده طوري تنظيم كرد كه تكرار 

جملات يا كلمات، زيبايي متن اصلي را از بين نبرند. 
+ نوشته شده در شنبه بیست و هشتم فروردین 1389ساعت 9:41 PM توسط وحید سکوت | نظر بدهید 

تهیه خبر 

چگونگي كسب خبر

1- دريافت خبر 2- جمع آوري خبر 3- كشف خبر 4- تحليل و تحقيق خبر

1- دريافت خبر: اين خبرها بدون مداخله خبرنگار به مطبوعات مي

 رسد مثل اعلاميه هاي دولتي، گزارش مصاحبه ها وكنفرانس مطبوعاتي

2- جمع آوري خبر: خبرنگار بايد به جستجو و جمع آوري خبر 

بپردازد مثل: خبرهاي مربوط به محصول هاي صنعتي، فعاليتهاي 

عمراني و اقدامات نوسازي اگر خبرنگار براي تهيه خبر مراجعه نكند 

مسئولان آن هيچ وقت مستقيماً براي انتشار آن در مطبوعات پيش قدم نمي شوند.

3- كشف خبـر: در برخي موارد اخبار محرمانه ومخفي است يعني 

نه تنها خبر ابهام دارد بلكه دارنده خبر به علل خاص خبرنگار را از

 دست يافتن بدان باز مي دارد بدين طريق خبر را عملاً منكر مي شود 

در اين حالت خبرنگار موظف است خبر را كشف كند و در اختيار

 روزنامه نگار بگذارد مثل : اخبار سياسي – قضائي

4- تحليل و تحقيق خبر: زماني كه براي كسب خبر منابع مستقيم 

وجود ندارد و خبرنگار مي تواند با بررسي دقيق اخبار موجود و مقايسه

 آنها با يكديگر به يك خبر مهم دست يابد خبرنگار اين خبرها را بايد با

 احتياط منتشر كند تا از لحاظ صحت عمل انتقادي بر آن وارد نباشد.

ارزش هاي خبر:

تعريف ارزش خبري: براي تشخيص اينكه در چه رويدادي ارزش تهيه

 گزارش را دارد نياز به معيارهاي است كه بتوان وقايع يا رويداد را 

ارزش يابي و گزارش جامعي از آن رويداد براي مخاطبان تهيه كرد اين

 معيارها گاه به تنهائي يا با تركيب با يكديگر يك واقعه را پديد مي آورند

1-ارزش دربرگير 2- ارزش شهرت 3- ارزش بزرگي 4- ارزش

 برخورد و تضاد 5- استثناء و شگفتي 6- ارزش تازگي 7- ارزش مجاورت

1- دربرگير: يعني بر روي تعداد زيادي از افراد جامعه تأثير در

 زمان حال و آينده داشته باشد ارزش دربرگيري ممكن است به منفعت يا

 ضرر افراد جامعه باشد و اين منفعت هم مي تواند به صورت مالي و

 معنوي باشد و حتي ضرر هم به صورت معنوي و مادي اين ارزش در

 برگيري مي تواند تأثير مستقيم يا غير مستقيم بر روي افراد جامعه داشته باشد.

 

تاكتيك‌هاي خبري:

 

مهمترين هدف خبرنگار يا شخصي كه در روابط‌عمومي‌ها مسئول تهيه

 خبر است جلب نظر مخاطب است. 

خبر، ديگر انتقال دهنده واقعيتها نيست. بلكه سازنده واقعيت است. يك 

خبرنگار خوب كسي است كه بتواند اخبار را همراه با اهداف خود و

 سازمان به مخاطب القاء كند. هر خبرنگار براي تأثيرگذاري بيشت

ر راههاي مختلفي را پيش رو دارد. مثل استفاده از سبك نگارش 
بقیه موضوع در ادامه مطلب مشاهده کنید ....





ادامه مطلب ...


 
 
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است |طراحی : پیچک